Mijn seizoen

Het najaar is in alle hevigheid losgebarsten. De eerste najaarsstorm hebben we al getrotseerd, en mijn regenjas hangt standaard aan de kapstok. Kortom, de zomer is voorbij.

De herfst is mijn favoriete sport seizoen. Om te rennen en wandelen, maar ook om heerlijk op de bank te liggen onder een dekentje met een boek of Netflix. Of zoals vandaag (een natte donderdag) een blog schrijven.

Hardlopen in de regen of een stevige wind (of allebei tegelijk) met een waterig zonnetje, ik vind het heerlijk. Door de modder en de plassen stampen, luisteren naar de knisperende blaadjes onder mijn voeten. Ik word er gewoon heel erg blij van. En hoe kouder het wordt hoe fijner ik het vind om buiten te zijn.

Zwemmen wordt ook steeds spannender. Hoelang nog zonder wetsuit? Ik probeer zo lang mogelijk zonder, want het is nogal een gehannes aan de waterkant met zo’n pak. Afgelopen herfst/winter heb ik lekker door kunnen zwemmen in de IJssel. In de sneeuw, door de mist en tussen de ijsschotsen door. Dan heb je echt het gevoel dat je leeft! Ik schreef het al eerder. Ik ben een winterkind.

Maar laten we even terugblikken naar afgelopen voorjaar en zomer. Keukengym  doe ik nog braaf 5 dagen in de week en vind het fascinerend om te zien hoe je lichaam kan veranderen in zo’n relatief korte tijd.

20 kilo heb ik er afgesnoept afgelopen maanden en de teller staat nu al een paar weken op 58 kilo. Dat is een prima gewicht, al zou het her en der wel wat strakker mogen. Maar hé, ik ben een veertigplusser en mijn vel is niet meer zo flexibel. Ik zit lekker soepel in mijn vel zeg maar.

Er stonden ook wat dingetjes op mijn lijstje die ik graag wilde leren. Zo wilde ik weer de handstand kunnen, en ik wou weer touwtje springen. Als kind heb ik een poosje op turnen gezeten dus ik wist dat ik ooit de handstand heb gekund en touwtje springen zal ik ook vast wel gedaan hebben in mijn kinderjaren.

Ik begon met een hoofdstand tegen de muur. Deze had ik al snel onder de knie, en zoals met alle sporten die ik beoefen begin ik gewoon ergens. Toen ik deze oefening aan mijn schoondochter liet zien, vertelde ze mij dat dat een van de moeilijkste yoga houdingen is. Weet ik veel. Ik begon zo omdat ik niet wist of ik sterk genoeg was om met gestrekte armen op de kop te staan. Doe ik ook nog een beetje aan yoga. Ik kan nu handstand met gestrekte armen, en ben ik aan het oefenen om los te staan.

Touwtje springen. Daar wordt je moe van kan ik je vertellen. Na eerst er achter komen hoe lang het touw moet zijn, dan eindelijk springen. Wel 20 hele seconden hield ik het vol en had het gevoel dat ik een sprintje de heuvel op had gedaan. De kunst is om zo soepel mogelijk te springen. Ik kan nu zo’n 60/70 (100 is mijn record tot nu toe) sprongen maken zonder dat mijn voeten in de knoop raken met het touw. Na elke sessie keukengym doe ik er 5 min springen bij, en de bedoeling is om dat op te bouwen. Het is nog steeds vermoeiend, maar er zit progressie in.

Hardlopen en zwemmen heb ik ook nog gewoon gedaan natuurlijk. Ik heb deze zomer voor het eerst de 20 km aan één stuk gelopen. Niet omdat het in de planning lag, maar omdat we een gekke bui hadden. We waren 20 jaar getrouwd en besloten toen we de deur uit liepen dat het wel leuk was om voor elk jaar dat we getrouwd waren 1 kilometer te lopen. 14 km was het verst wat ik ooit gelopen had, maar het ging verbazingwekkend makkelijk. Stiekem denk ik dat er ook wel een halve marathon in zit ...



Ik ga nog even op de kop staan en ik hoop op een beetje regen tijdens mijn rondje hardlopen. Sneeuw mag ook.


Reacties

Populaire posts